Ερωτήσεις με δικαιολόγηση. (με ψυχραιμία…)

Πώς πρέπει να βαθμολογείται μια ερώτηση στην οποία ο μαθητής καλείται να επιλέξει την σωστή, μεταξύ δύο-τριών εναλλακτικών προτάσεων, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να δικαιολογήσει την επιλογή του;

Αυτό που γίνεται συνήθως, είναι να δίνονται κάποια μόρια στην σωστή επιλογή, ενώ τα περισσότερα μόρια δίνονται στη δικαιολόγηση της επιλογής. (και εδώ είχαμε την εξαίρεση φέτος, δείτε το ερώτημα 2.3 της Φυσικής Κατ.)

Υπάρχουν πολλοί συνάδελφοι που υποστηρίζουν ότι όλα τα μόρια πρέπει να δίνονται στην δικαιολόγηση και όχι στην επιλογή της πρότασης, γιατί δεν έχει καμιά αξία η σωστή επιλογή από μόνη της και αυτό για δυο λόγους:

1. Αφού μπορεί να είναι αποτέλεσμα αντιγραφής, κάποιος το σφύριξε…

2. Μπορεί να είναι θέμα τύχης η σωστή επιλογή, οπότε απλώς παίζοντας ΠΡΟ-ΠΟ κάποιος μαθητής, παίρνει μόρια που δεν αντιστοιχούν σε κάποιες γνώσεις του.

Η άποψη αυτή με βρίσκει σε μεγάλο βαθμό σύμφωνο, αλλά όμως πρέπει να δούμε λίγο τι εξετάζουμε βάζοντας μια τέτοια ερώτηση. Ας το δούμε μέσω δύο παραδειγμάτων.

1^ο Παράδειγμα:

Αντιγράφω το ερώτημα 1. του 2^ου θέματος Φυσικής Κατ.

Η εξίσωση που περιγράφει τo ηλεκτρικό πεδίο ενός αρμονικού ηλεκτρομαγνητικού κύματος που διαδίδεται σε υλικό μέσο με δείκτη διάθλασης n είναι: Ε=100ημ2π(12·10¹²t−6·10⁴x) (όλα τα μεγέθη στο S.I.).

Aν η ταχύτητα του φωτός στο κενό είναι c=3·10⁸m/s, o δείκτης διάθλασης του υλικού είναι:

α. 1,2

β. 1,5

γ. 2

Μονάδες 3

Να αιτιολογήσετε την απάντησή σας.

Μονάδες 3.

Εδώ τίθεται το ερώτημα ο μαθητής μπορεί διαβάζοντας το ερώτημα και επιλέξει πιο από τα ενδεχόμενα α.,β. ή γ. είναι το σωστό; Αν δεν μπορεί να υπολογίσει το δείκτη διάθλασης, πώς μπορεί να επιλέξει; Προφανώς και δεν μπορεί. Και τότε τις 3 μονάδες γιατί να τις πάρει; Δεν έχει κανένα νόημα. (Ή καλύτερα έχει νόημα, όταν άλλα πράγματα έχουμε στο μυαλό μας και προφανώς όχι την αξιολόγηση..). Το παράδειγμα επιβεβαιώνει την άποψη που διατυπώθηκε προηγούμενα. Ας δούμε όμως και ένα δεύτερο παράδειγμα.

2^ο Παράδειγμα:

Ένα σώμα σύρεται με την επίδραση οριζόντιας δύναμης F, όπως στο σχήμα, με σταθερή ταχύτητα, σε οριζόντιο επίπεδο. Σε μια στιγμή η δύναμη F καταργείται. Τι από τα παρακάτω θα συμβεί:

α) Το σώμα θα σταματήσει αμέσως την κίνησή του.

β) Εξαιτίας της τριβής που ασκείται στο σώμα το σώμα θα επιβραδυνθεί και μετά από λίγο θα ακινητοποιηθεί.

γ) Αφού στο σώμα συνεχίζει να ασκείται τριβή προς τα αριστερά, το σώμα θα αποκτήσει επιτάχυνση προς τα αριστερά και συνεπώς θα αλλάξει κατεύθυνση κίνησης.

Μονάδες 2

Να δικαιολογήσετε την απάντησή σας

Μονάδες 4

Εδώ ο μαθητής μπορεί να προβληματισθεί για το ποια πρόταση είναι σωστή και να επιλέξει την πρόταση β) δείχνοντας ότι έστω και διαισθητικά αντιλαμβάνεται τι μπορεί να συμβεί. Μπορεί να κατανοεί ότι η τριβή δεν θα κινήσει το σώμα προς τ’ αριστερά ή κάτι να ξέρει και από την αρχή της αδράνειας. Σου λέει, το λεωφορείο όταν φρενάρει εμείς πέφτουμε μπροστά, άρα και το σώμα θα συνεχίσει. Μπορεί όμως να μην κατέχει τα μαθηματικά εργαλεία και να μην μπορεί να δικαιολογήσει σωστά την πρόταση και να μην δώσει καμιά δικαιολόγηση. Εδώ νομίζω δικαιολογημένα δικαιούται τα δύο μόρια (πιθανόν και περισσότερα) από την συνολική βαθμολογία.

Με βάση λοιπόν τα δύο αυτά παραδείγματα θέλω να πω ότι πρέπει να αποφεύγονται ερωτήματα που προαπαιτούν μαθηματικές πράξεις για να μπορέσει ο μαθητής να επιλέξει την σωστή πρόταση. Αυτό δεν σημαίνει ότι μέσω τέτοιων ερωτημάτων δεν μπορούμε να εξετάσουμε γνώσεις ή δεξιότητες των μαθητών, αλλά στην περίπτωση αυτή δεν βαθμολογείται η απλή επιλογή της σωστής πρότασης.

Αν όμως η επιλογή του σωστού ερωτήματος μπορεί να γίνει χωρίς ιδιαίτερες μαθηματικές πράξεις αλλά με κάποια φυσική σκέψη, τότε ο μαθητής δικαιούται ανταμοιβής για την σωστή του επιλογή (δεν μιλάμε βέβαια για αντιγραφές).

Λίγο χαμηλότερη θερμοκρασία....

Να ξεκινήσω με δύο ερωτήματα:

1) Γιατί έχουμε εξοβελίσει τα διαγράμματα από τις εξετάσεις; Τα βγάζουμε και από την διδασκαλία της Φυσικής; Ή μήπως άλλα διδάσκουμε και άλλα εξετάζουμε;

2) Έχουμε καταργήσει και τα διανύσματα ή είναι η ιδέα μου; Πότε είναι η τελευταία φορά που ζητήθηκε η κατεύθυνση ενός διανύσματος; Μετατρέπουμε τα διανυσματικά μεγέθη σε μονόμετρα ή κάνω λάθος; Σκέφτομαι αυτή τη στιγμή τα θέματα όταν εξεταζόταν σε πανελλαδικό επίπεδο η Β΄ Λυκείου και δεν μπορώ να βρω ένα ερώτημα στον Ηλεκτρομαγνητισμό, που να αναφερόταν στη διεύθυνση της έντασης του μαγνητικού πεδίου.

Να θυμηθώ τα χθεσινά θέματα;

Αντιγράφω από το 3^ο θέμα:

β. Να υπολογισθεί το μέτρο της επιτάχυνσης του κέντρου μάζας της σφαίρας κατά την κίνησή της.

γ. Να υπολογισθεί το μέτρο της ταχύτητας του κέντρου μάζας της σφαίρας όταν φθάσει στο άκρο Β.

δ. Να υπολογισθεί το μέτρο της στροφορμής της σφαίρας όταν φθάσει στο άκρο Β.

Αλλά πάνω σε αυτά μου δημιουργήθηκαν δύο απορίες στο δ. ερώτημα:

Α) Γιατί δόθηκε διόρθωση για την ροπή αδράνειας, η στροφορμή δεν είναι ο αριθμός L=Ιω;;

Β) Ποιος είναι ο άξονας που δόθηκε στην διόρθωση; Δεν μπορώ να επιλέξω, είναι ο x ή ο y στο παρακάτω σχήμα; Και σκέφτομαι μετά, έχει καμιά σημασία;;;

Και μετά από αυτά φτάνω στα όρια της κατάθλιψης, διαβάζοντας τα αντίστοιχα θέματα που δίνονται στην Κύπρο.

Μπορείτε να τα κατεβάσετε τα θέματα του 2006  από ΕΔΩ. και να κάντε την σύγκριση….

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ. ΘΕΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΗΣ. (Μια κριτική εν θερμώ).

Θα ήθελα να αναφερθώ σε δύο επίπεδα όσον αφορά την κριτική των θεμάτων που διαγωνίστηκαν σήμερα οι μαθητές μας. Το πρώτο επίπεδο είναι τα θέματα που έβαλε η κεντρική επιτροπή εξετάσεων και το δεύτερο επίπεδο, τι βαθμολογούμε και πώς αξιολογούμε τις απαντήσεις εμείς οι βαθμολογητές.

Πρώτη παρατήρηση. Τα θέματα κατά την γνώμη μου είναι από τα πιο εύκολα που έχουν τεθεί τα τελευταία χρόνια. Θα μου πείτε τι σημαίνει εύκολα; Εύκολα για ποιους; Τα θεωρώ εύκολα για έναν μέσο μαθητή, με αποτέλεσμα ένας μαθητής με όχι ιδιαίτερες ικανότητες, που σε άλλες περιπτώσεις μπορούσε να γράψει 17, σήμερα να έχει πιάσει βαθμό κοντά στο είκοσι.

Μα θα μου πείτε, είναι κακό αυτό; Για μένα, ναι, είναι κακό. Όταν τσουβαλιάσουμε μια μεγάλη ομάδα μαθητών, που είναι διαφορετικών επιπέδων γνώσης, στην ίδια βαθμολογική περιοχή, αυτό είναι εις βάρος των παιδιών που έχουν κουραστεί, που έχουν κοπιάσει και που τέλος πάντων έχουν κάποιες ικανότητες στη Φυσική και οι οποίες δεν αναδεικνύονται.

Δεύτερη παρατήρηση: Θεωρώ απαράδεκτο τα 38 μόρια στα 100 να μπορεί να τα πάρει κάποιος μαθητής, χωρίς να έχει ανοίξει βιβλίο. Πρέπει κάποτε να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα και να μην χώνουμε το κεφάλι μας στην άμμο. Ας αντιγράψουν οι μαθητές, αρκεί να μην έχουμε μεγάλα ποσοστά αποτυχίας..

Ο νόμος για τον τρόπο εξέτασης της Φυσικής προβλέπει:

α) Το πρώτο θέμα αποτελείται από ερωτήσεις, με τις οποίες ελέγχεται η γνώση της θεωρίας σε όσο το δυνατόν ευρύτερη έκταση της εξεταστέας ύλης.

Πιστεύει κανείς ότι οι πέντε ερωτήσεις του 1^ου θέματος εξέτασαν την ύλη, σε όσο το δυνατόν ευρύτερη έκταση; Βέβαια όχι. Είναι κοινό μυστικό ότι βάζουμε 5 ερωτήσεις (όχι μόνο φέτος, πάγια κατάσταση….) για να μπορέσουν να γράψουν οι αδιάβαστοι μαθητές. Και πώς θα γράψουν αφού είναι αδιάβαστοι; Μα προφανώς αντιγράφοντας από αυτούς που διάβασαν.

Εδώ θέλω να σταθούμε. Μπορεί το σημερινό σχολείο να έχει πάρα πολλά προβλήματα και να μην μαθαίνει γράμματα στους μαθητές, (άντε να μην μάθουν και Φυσική..) πρέπει όμως να τους διαπαιδαγωγεί ώστε να γίνουν καλοί κλέφτες; Ένας μέτριος μαθητής που έχει διαβάσει σχετικά, προσπαθεί να απαντήσει μόνος του, και μπορεί να πιάσει 10-15 μόρια, ενώ αντίθετα αυτός που δεν έχει ανοίξει βιβλίο θα πάρει 25, αρκεί να είναι «καπάτσος». Μπράβο επιβράβευση από το εκπαιδευτικό σύστημα, από την εφηβική ηλικία του!! Θα πάει ΜΠΡΟΣΤΑ, θα προκόψει στην ζωή του. Αλίμονο στο παιδάκι που πάει με τον ευθύ δρόμο….

Φέτος όμως δεν είχαμε τα 25 μόρια του 1^ου θέματος αλλά 38 μόρια.

Αντιγράφω:

2.γ. Ένα σώμα μετέχει σε δύο αρμονικές ταλαντώσεις ίδιας διεύθυνσης που γίνονται γύρω από το ίδιο σημείο με το ίδιο πλάτος και γωνιακές ταχύτητες, που διαφέρουν πολύ λίγο. Οι εξισώσεις των δύο ταλαντώσεων είναι:

x₁=0,2ημ(998 πt), x₂=0,2ημ(1002 πt) (όλα τα μεγέθη στο S.I.).

Ο χρόνος ανάμεσα σε δύο διαδοχικούς μηδενισμούς του πλάτους της ιδιόμορφης ταλάντωσης (διακροτήματος) του σώματος είναι:

α. 2s β. 1s γ. 0,5s

Μονάδες 6

Να αιτιολογήσετε την απάντησή σας.

Μονάδες 6

Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς; 6 μόρια χωρίς να κατάλαβε τίποτα, έτσι μόνο να το έπιασε το αυτί του : 0,5s. Βέβαια νομίζω ότι το ερώτημα αυτό είναι πολύ χαρακτηριστικό για το άγχος των υπευθύνων, να πιάσουν το 10 οι μαθητές.

Δεν αρκούσε που έδιναν τις εξισώσεις για τις δύο ταλαντώσεις έπρεπε να τους πουν: «που διαφέρουν πολύ λίγο», αλλά μάλλον δεν το θεώρησαν και πολύ ισχυρό στοιχείο και επανήλθαν: «της ιδιόμορφης ταλάντωσης (διακροτήματος)» ( μια απορία: η ιδιόμορφη αυτή ταλάντωση λέγεται και διακρότημα; Έτσι φαίνεται να πιστεύει η ΚΕΕ.). Και βέβαια το λάθος: γωνιακές ταχύτητες, το οποίο διορθώθηκε με διευκρίνιση… (θα επανέλθω).

Ας έλθουμε τώρα στα επιμέρους ερωτήματα.

Ερωτήσεις σωστού λάθους:

α. Ένα κατεργασμένο διαμάντι (με πολλές έδρες), που περιβάλλεται από αέρα, λαμποκοπά στο φως επειδή έχει μεγάλη κρίσιμη γωνία.

β. H ροπή αδράνειας ενός στερεού δεν εξαρτάται από τη θέση του άξονα περιστροφής του.

γ. Το διάγραμμα της συνάρτησης y=Aημ2π(t/T –σταθ) είναι στιγμιότυπο κύματος.

δ. Ένα εγκάρσιο μηχανικό κύμα είναι αδύνατο να διαδίδεται στα αέρια.

ε. Η Γη έχει στροφορμή λόγω της κίνησής της γύρω από τον Ήλιο.

Σας ικανοποιούν; Τι εξετάζουμε; Δυο – τρεις γραμμούλες, κριμένες για να κάνουν το λάθος οι μαθητές; Εμείς ξέρουμε ότι η ροπή αδράνειας ενός στερεού αναφέρεται ως προς τον άξονα περιστροφής του; Και αν το ξέρουμε πώς γίνεται να μας διαφεύγει και να γράφουμε: « ως προς το κέντρο μάζας» και μετά να στέλνουμε διόρθωση;

Θα μου πείτε ε! τι να γίνει, έγινε λάθος! Πιστεύω ότι ένας άνθρωπος που ασχολείται με τη Φυσική της Γ Λυκείου δεν επιτρέπεται να του διαφεύγει ότι η ροπή αδράνειας δεν είναι ΡΟΠΗ, που μπορεί και να υπολογίζεται ως προς σημείο…. Καλά, μπορεί να πει κάποιος δόθηκε διόρθωση. Μήπως ρωτήσατε έναν μέτριο μαθητή τι μπέρδεμα του δημιουργούν τέτοιες διορθώσεις; Τον πιάνει πανικός και ξεχνά και αυτά που ξέρει. Ρωτήστε τους μαθητές να σας πουν. Προτιμότερο νομίζω είναι να μείνει το λάθος, για ψυχολογικούς λόγους, (σε τελευταία ανάλυση αν παραμείνει το λάθος θα γκρινιάξουμε εμείς οι καθηγητές, αλλά τους μαθητές δεν θα τους επηρεάσει, δεν ξέρουν άλλωστε, να κάνουν και τίποτα άλλο διαφορετικό..) παρά μια διόρθωση που μπορεί να τους μπερδέψει.

Αντιγράφω το νόμο:

β) Το δεύτερο θέμα αποτελείται από ερωτήσεις, με τις οποίες ελέγχεται η κατανόηση της θεωρίας και η κριτική ικανότητα των μαθητών και συγχρόνως οι νοητικές δεξιότητες που απέκτησαν κατά την εκτέλεση των εργαστηριακών ασκήσεων ή άλλων δραστηριοτήτων που έγιναν στο πλαίσιο του μαθήματος.

Το δεύτερο θέμα τι από όλα τα παραπάνω έλεγξε;

γ) Το τρίτο θέμα αποτελείται από μία άσκηση εφαρμογής της θεωρίας, η οποία απαιτεί ικανότητα συνδυασμού και σύνθεσης εννοιών, θεωριών, τύπων, νόμων και αρχών. Η άσκηση μπορεί να αναλύεται σε επιμέρους ερωτήματα.

Το τρίτο θέμα αλήθεια, ποια ικανότητα συνδυασμού και σύνθεσης… εξέτασε;

Μια άσκηση που την χωρίζουμε σε υποερωτήματα, παίρνοντας τον μαθητή από το χεράκι, βήμα-βήμα, μην μας σκοντάψει και πέσει, ποιος συνδυασμός; Να βρει την τάση.

Ακούστε λύση που οι βαθμολογητές είμαστε έτοιμοι να βαθμολογήσουμε σαν πλήρη λύση:

Η ράβδος ισορροπεί οπότε Στ=0 → Τ·L/4-Μg·L/2-mg·3L/4 =0 → Τ=115Ν.

Είχαμε αντεκλίσεις για πολύ ώρα για το αν ο μαθητής πρέπει να κάνει σχήμα, για το αν θα βάλει ή όχι δύναμη στη ράβδο από την άρθρωση, για το αν το βάρος της σφαίρας ασκείται ή όχι στη ράβδο!!

Κοιτάξτε το παρακάτω σχήμα και πείτε μου, αλήθεια μπορούμε να δεχτούμε αυτό το σχήμα με την παραπάνω μαθηματική λύση;

Αλλά θαυμάστε επίσης το άγχος της επιτροπής μην ζορίσει τους μαθητές. Προσέξτε το σχήμα με όλα αυτά τα L/4 και δείτε και την επισήμανσή τους «Δίνονται ΑΚ =L/4 και ΑΓ=3L/4» Μιας και θα πάρουν τις ροπές ως προς το Α, ας έχουν έτοιμο το 3L/4!!

δ) Το τέταρτο θέμα αποτελείται από ένα πρόβλημα ή μία άσκηση, που απαιτούν ικανότητα συνδυασμού και σύνθεσης γνώσεων, αλλά και την ανάπτυξη στρατηγικής για τη διαδικασία επίλυσής του. Tο πρόβλημα αυτό ή η άσκηση μπορεί να αναλύονται σε επιμέρους ερωτήματα.

Θυμάμαι, όταν μπήκαμε στο νέο σύστημα, τον Ανδρέα Κασσέτα να προσπαθεί να εξηγήσει στα ΠΕΚ, τη διαφορά μεταξύ Άσκησης και προβλήματος. Τελικά καταλήξαμε ότι το πρόβλημα απαιτεί «ανάπτυξη στρατηγικής για τη διαδικασία επίλυσής του»

Πού αλήθεια κατέστρωσε στρατηγική ο μαθητής για να απαντήσει στο 4^ο θέμα;

Ο νόμος προβλέπει ότι «Tο πρόβλημα αυτό ή η άσκηση μπορεί να αναλύονται σε επιμέρους ερωτήματα». Από την πρώτη χρονιά εφαρμογής, θεωρήθηκε ότι αυτό είναι υποχρεωτικό. Αλήθεια βλέπει κανείς πρόβλημα; Αν κάποιος μπορεί να αναπτύξει την στρατηγική που έπρεπε να καταστρώσει ένας υποψήφιος για να απαντήσει, θα παρακαλούσα να την προσθέσει σαν σχόλιο στην ανάρτηση. Μπορεί να μην το βλέπω εγώ.

Και για να τελειώνω, γιατί μάλλον σας κούρασα, Υπάρχει στο Αναλυτικό πρόγραμμα, κεφάλαιο κρούσης; Όχι βέβαια. Το κεφάλαιο είναι τα συστήματα αναφοράς και οι σχετικές κινήσεις και σαν εισαγωγή στο κυρίως θέμα, μπήκαν δυο παράγραφοι για την κρούση. Μας έχουν διαλύσει κάθε χρόνο να βάζουν κρούσεις- κρούσεις- κρούσεις… Έλεος!

Και μια αναγνώριση. Τουλάχιστον φέτος βάλανε την ελαστική κρούση, αφού τις προηγούμενες είχε την τιμητική της η πλαστική κρούση (στο βιβλίο ένα παράδειγμα), αφού θεωρείται ύλη της Α΄Λυκείου. Συγνώμη ξέχασα του ΘΜΚΕ, που ήταν το αποκορύφωμα του 4^ου θέματος σε ποια ύλη περιέχεται;

Y.Γ. Διαβάστε και μια άλλη άποψη, όχι σε αντιδιαστολή, από τον συνάδελφο Γιώργο Παναγιωτακόπουλο:

Σχόλια για τα θέματα της Φυσικής κατεύθυνσης στις πανελλήνιες εξετάσεις 2008.

Μπορείτε να δείτε επίσης μια κριτική από μια άλλη; οπτική γωνιά από τον συνάδελφο Βαγγέλη Κολτσάκη.

Φτιάξτε Ιστολόγια

Αντιγράφω από το post «Εκπαιδευτικός κάνει το σουτ: Μπλογκάρει και μέσα!» Του συνάδελφου Χρυσόστομου «Ας μπουμε σε μια ταξη!»

«Και δεύτερον, το αγώγι τραβά τον αγωγιάτη. Ξεκινάς το ιστολόγιο σου και στη πορεία σου σκάνε ιδέες "Ρε συ και γι' αυτό αξίζει να γράψω στο blog!". Στο κάτω κάτω, μη ξεχνάς ότι κάνουμε μια δουλειά που αν έχεις τα μάτια για να τα δεις οι ιδέες και οι προβληματισμοί σκάνε βροχή - να ναι καλά οι μαθητές μας, αυτοί οι εμπνευσμένοι πιτσιρικάδες με τους οποίους συν-εργαζόμαστε...»

Ο Χρυσόστομος (θα έλεγα να ανακηρυχτεί ΠΡΟΕΔΡΟΣ των εκπαιδευτικών με blog για τις προσπάθειές του να ενισχύσει κάθε συνάδελφο που ξεκινά..) προσπαθεί να πείσει όλο και περισσότερους συναδέλφους να μπουν στο χώρο της χρήσης των ιστολογίων.

Με αφορμή την ανάρτηση αυτή, σήμερα, που πλησιάζουμε στο τέλος της σχολικής αυτής χρονιάς και στο τέλος της περιόδου που και εγώ ασχολήθηκα με το αντικείμενο, θα ήθελα να κάνω ένα πρώτο απολογισμό – απολογία, πιστεύοντας ότι ίσως βοηθήσει κάποιους να κάνουν το αντίστοιχο βήμα.

Πάει καιρός που ένιωθα την ανάγκη της προβολής κάποιου υλικού που συγκέντρωνα χρόνια τώρα στην εκπαίδευση. Υπήρχε η θέληση αλλά δεν είχα τον τρόπο. Παρακινούσα τον πληροφορικάριο του σχολείου να κάνουμε μια ιστοσελίδα για το σχολείο και κάτω από την σκέπη αυτή να έκανα και εγώ τις δικές μου αναρτήσεις. Και αυτό για δυο λόγους. Πρώτον δεν είχα τις γνώσεις να το κάνω μόνος μου και δεύτερο είχα το φόβο να βγω προς τα έξω ατομικά. Υπήρχε ο φόβος μην χαρακτηριστώ ψώνιο.

Πάντα φοβάσαι τον εξυπνάκια του τελευταίου θρανίου ότι θα το πετάξει και οι άλλοι θα σκάσουν στα γέλια….

Εξαιτίας διαφόρων δυσκολιών η ιστοσελίδα δεν έγινε και φέτος, στην αρχή της χρονιάς πήρα την απόφαση να πάρω μετάθεση και να φύγω από το σχολείο. Οπότε δεν υπήρχε και λόγος να σκέφτομαι την στέγαση αυτή.

Κάπου εκεί πέσαμε στις καταλήψεις και εγώ ένιωθα άμεση την ανάγκη να πω (να φωνάξω) την δική μου θέση πάνω στο θέμα.. Και εκεί μη έχοντας δουλειά, γύρναγα κάποια πρωινά από δω και από εκεί στο Internet, όπου έπεσα πάνω στο ιστολόγιο του Χρυσόστομου. Πήρα θάρρος και έστησα το πρώτο μου blog, αυτό στο οποίο είστε τώρα. Δημοσίευσα και το πρώτο μου άρθρο. Και μετά σαν κάτι να έσπασε, σε λίγες μέρες έκανα και την προσωπική μου ιστοσελίδα, εγώ που ήξερα τι είναι το download αλλά όχι το upload. Άνοιξε και το σχολείο, είχα και δουλειά, λέω εντάξει είναι, κάποιες διορθώσεις θα κάνω και τέρμα. Άλλωστε έβγαινα και ανοικτά, μια αυτολογοκρισία είναι απαραίτητη….

Και κάπου εκεί ένα βράδυ λέω, με αφορμή μια συζήτηση με μαθητές στην τάξη, βρε δεν ανοίγεις ένα blog να γράψεις μια άσκηση που να εξηγείς την παρεξήγηση των μαθητών σου. Την εξήγησες στην τάξη. Αλλά το κατάλαβαν σωστά; Ας το έχουν και γραπτά και με το να τους σπρώξεις να το ξαναψάξουν, καλό θα τους κάνει.

Και έτσι νάτο και το blog για τη Φυσική της Γ. Και μετά κύριε, ξέρετε, δεν ξέρετε Χημεία; Νάτο και της Χημείας….

Θα μου πεις ο φόβος σου έφυγε; Θα πω ναι, έφυγε. Ώρες- ώρες όμως, μου φαίνεται ότι ο Γιάννης ψιθυρίζει: ψώνιο, ψώνιο, ψώνιο… Μπορεί όμως να είναι και η ιδέα μου.

Θα ήθελα να πω πάντως, ότι όταν άρχισα να παίρνω τα πρώτα mail από συναδέλφους (περισσότερο) αλλά και από μαθητές, δεν με σταμάταγε τίποτα.

Αλήθεια τι είναι αυτό που μας κρατάει στην εκπαίδευση; Μήπως τα πολλά λεφτά που μας δίνουν ή η υψηλή μας θέση στην σημερινή Ελληνική κοινωνία; Μπορεί να λένε κάποιοι είστε τεμπέληδες και κάθεστε.. Εγώ ποτέ δεν ένιωσα τεμπέλης, αλλά όποιος δεν ένιωσε αυτό το κάτι, μυσταγωγικό; που μπορεί να συμβεί σε μια διδακτική ώρα, δεν μπορεί να καταλάβει την χαρά του να διδάσκεις και να επικοινωνείς με μαθητές…

Ξέρω θα μου πεις πόσο συχνά γίνεται αυτό; Δυστυχώς όχι πολύ συχνά, αλλά αξίζει να το παλεύεις για να βρεθεί το μονοπάτι…

Αντίστοιχη χαρά παίρνεις όταν λαμβάνεις mail, από άγνωστό σου μαθητή, από την άλλη άκρη της χώρας, που σου ζητά μια βοήθεια, ή σου λέει ένα ευχαριστώ για κάτι που ξεκαθάρισε εξαιτίας μιας δικής σου ανάρτησης.

Αλλά δεν είναι μικρότερη η χαρά και η συγκίνηση, όταν παίρνεις μήνυμα από συνάδελφο που είτε σε εμψυχώνει, είτε καλοπροαίρετα σου επισημαίνει αβλεψίες ή αστοχίες σου. Θα μου πεις υπάρχουν και οι κακόπιστοι. Ε τι να κάνουμε ο κήπος μας τα έχει όλα τα είδη των φυτών…

Και κάτι ακόμη για τις δυσκολίες. Σαν μαθητής μου άρεσε η Γεωμετρία και αισθανόμουν ιδιαίτερη χαρά, όταν έλυνα δύσκολες ασκήσεις. (Δεν θέλω σχόλια για την ηλικία μου, όση ξέρουν τι συμβαίνει με τη Γεωμετρία…) Όταν εκεί που είχες κολλήσει, ξαφνικά έφερνες μια βοηθητική ευθεία και μπροστά στα μάτια σου είχες την λύση. Την ίδια παιδιάστικη!! χαρά νιώθω και όταν επιλύω ένα πρόβλημα από αυτά που συναντώ με το διαδίκτυο. Ξέρω, ξέρω θα μου πείτε πότε θα μεγαλώσω…. Σας λέω λοιπόν ότι δεν θέλω να μεγαλώσω άλλο...

Για να το κλείσω το θέμα: Η επικοινωνία που μπορείς να πετύχεις με ανθρώπους, που διαφορετικά δεν θα συναντούσες ποτέ, είναι ένα πολύ ευχάριστο συναίσθημα και αν αυτό συνδυαστεί με τη χαρά του να μοιράζεσαι πράγματα με άλλους, έτσι χωρίς κέρδος, χωρίς να περιμένεις κάτι, όπως επίσης και τι χαρά του, να μαθαίνεις νέα πράγματα, τότε καταλήγεις στο να πεις ναι, το κάνω και ας χάσω τον χρόνο μου (αλήθεια τον χάνεις;;) και ας κουραστώ, το αξίζει.

Υ.Γ. Περιμένω ακόμη να τελειώστε το Test για τις απουσίες, η ώρα τελειώνει.